Na de openingstoespraken van Frits Welling en Ed van den Berg, lid van het college van bestuur het NOVA, staken de deelnemers gelijktijdig hun hand uit en mompelden uit tweehonderd kelen ‘prettige partij’; voor de neutrale toehoorder klonk die co-productie meer als ‘donder toch op’ of ‘zak in de grond’. Hoe dan ook, men had er duidelijk zin in.
Terwijl aan verreweg de meeste borden het openingsrepertoire nog werd afgeraffeld, deed de toernooileiding in het zenuwcentrum al aan crisismanagement: Tiviakov had geen tegenstander (dwz, Qatina geloofde niet in een gunstig gesternte en bleef weg) en reisde nog af voordat Episjin arriveerde. De Rus had zijn vertrouwen ten onrechte gevestigd op de NS (wie burgert hem in?), moest de sneltrein uit Duisburg verruilen voor een bus en plofte net voor half negen in zijn stoel om de strijd aan te binden met Dave Kent (1823). De sympathieke Brit (geen clublid, wel een rating van 1823) hield stand tot het toreneindspel en tot kwart voor twaalf. Hieronder ziet u hoe hij kans had
gehad op een gunstiger uitslag.
1.e4 c5 2.c3 d5 3.exd5 Dxd5 4.Pf3 Pf6 5.d4 e6 6.Le2 Pbd7 7.0-0 Le7 8.c4 Dc6 9.Pc3 0-0 10.Pe5 Db6 11.Pa4 Da6 12.Pxd7 Pxd7 13.dxc5 Pxc5 14.Pxc5 Lxc5 15.a3 e5 16.Le3 Lxe3 17.fxe3 Dg6 18.De1 Le6 19.b4 Dc2 20.Tc1 Da2 21.Tc3 Tad8 22.Ld3 Dreigt Tf2 (met damewinst); tijd voor de noodrem 22...Txd3 23.Txd3 Dxc4 [23...Lxc4 24.Tf2 Dxf2+ 25.Dxf2 Lxd3=] 24.Dc3? [24.Dd2±] 24...e4 25.Dxc4 Lxc4 26.Td7 Lxf1 27.Kxf1 Tb8. Enz.
Waar zit de knip? En waar zit ik? Dat is altijd de grote vraag zo’n eerste ronde. De HWP-ers zaten collectief aan de verkeerde kant van de knip, leek het wel, dat wil zeggen in slagorde aan de topborden. “It was not too embarrassing”, sprak David Joziasse na zijn nederlaag tegen Maxim Turov. Paul Tuijp sprak van een ‘gęnante’ slotstelling tegen L’Ami, Beverdam legde het loodje tegen Ton Timman in een ‘langzame partij’. Tim Roosink redde het niet tegen Haastert. Adrie Pancras speelde ‘zijn eigen spel’ tegen Gennadi Ginsburg (2513), die ook zijn eigen spel speelde en won.Al met al waren er weinig verrassingen: steeds afwisselend 1-0 en 0-1 op de uitslagenlijst. De voornaamste uitzondering was de remise van dreumes Arthur Pijpers tegen Pieter Peelen.
|